ZimmermannModel 135

Zimmermann Model 135 — mały fortepian gabinetowy niemieckiego rodowodu, 135 cm długości, w orzechu, w wysokim połysku.

Mieści się w mieszkaniach, w których fortepian byłby właściwie za duży: u dorosłych wracających do gry, u uczennic i uczniów, którzy mają uczyć się na mechanice fortepianowej, i w pokojach, w których instrument jest zarazem meblem.

135 cm to najkrótsza klasa fortepianów i ma to jasną konsekwencję: struny basowe nie są tu dłuższe niż w wysokim pianinie. Kto szuka przede wszystkim długości basu, znajdzie ją raczej tam. Taki mały fortepian bierze się dla mechaniki i dla sposobu ustawienia: młotek wraca własnym ciężarem, repetycja jest szybsza niż w pianinie, a podniesiona klapa posyła dźwięk w głąb pokoju, a nie w ścianę. Dwa pedały: prawy podnosi tłumiki, lewy przesuwa mechanikę. Środkowego sostenuta nie ma.

Fornir orzechowy wypolerowano na wysoki połysk, słoje pozostają widoczne. Połysk pokazuje kurz i odciski palców wyraźniej niż powierzchnia matowa; cała pielęgnacja mieści się w miękkiej, suchej ściereczce.

Przy 135 × 142,5 cm instrument zajmuje niecałe 2 m², a do tego dochodzi miejsce, by usiąść, i na otwartą klapę. Przez zwykłe drzwi przejdzie tylko rozebrany, ze zdjętymi nogami i lirą; fortepian tej wielkości waży kilkaset kilogramów i niosą go zawodowi tragarze. Nie przy grzejniku i nie w słońcu — wahania wilgotności rozstrajają każdy instrument. Kto gra wieczorem i ma sąsiadów za ścianą, montuje w akustycznym fortepianie Silent System i ćwiczy dalej w słuchawkach.