C. BechsteinA

C. Bechstein A — fortepian z Berlina, 182 cm długości, czarny, w politurze półmatowej.

182 cm to rozmiar fortepianu salonowego: do dużego salonu, do sali muzycznej w szkole, do nauki, która ma etap początkowy za sobą. W ofercie C. Bechsteina model A uchodzi za ten fortepian, który jeszcze mieści się w mieszkaniu.

Bas ma tu większą długość struny niż w jakimkolwiek pianinie; fortepianowi koncertowemu nie dorównuje, bo tam potrzeba ponad dwóch metrów. Na co dzień liczy się jednak mechanika: fortepian repetuje szybciej, a dźwięk można wziąć ponownie zaraz po uderzeniu. Klawiatura ma 85 klawiszy, o trzy mniej niż dzisiejszy standard — kto sięga do najwyższej oktawy, natrafi u góry na koniec klawiatury. Dwa pedały: prawy podnosi tłumiki, lewy przesuwa mechanikę i przygasza dźwięk; środkowego, który zostawia pojedyncze dźwięki wybrzmiewające, nie ma.

Powierzchnią jest politura szelakowa, a szelak nie znosi ani wody, ani alkoholu, ani gorąca: żadnego wazonu na klapie, żadnych środków czyszczących, żadnego słońca ani powietrza znad grzejnika. Kurz ściera się na sucho, czymś miękkim. Półmat przyjmuje światło spokojniej niż wysoki połysk.

182 × 140 cm to dobre 2,5 m² podłogi; z miejscem do siedzenia i na przejście lepiej liczyć cztery metry kwadratowe. Waży 320 kg i jedzie na boku, bez nóg i liry: to praca dla zawodowych tragarzy, nie dla znajomych. Nie przy grzejniku i nie w słońcu — wahania wilgotności go rozstrajają. Kto gra wieczorami i ma sąsiadów, montuje w instrumencie akustycznym Silent System i gra dalej w słuchawkach, na tych samych klawiszach.